انتقال بقایای شهیدان مقدس اینا، پینا و رمما

این شهیدان مقدس از کشورهای شمالی، از سرزمین بربرانه آمده بودند [در ماهنامه امپراتور واسیلی گفته شده است که این شهیدان مقدس از اسکیفیا، از مرزهای شمالی آن بودند، و به نظر پروفسور ی.

2) آنها از گوتفیا دوریان، که یک نوار تنگ ساحلی در کریمه بین بالاکلاوا و سوداک را در بر می گرفت، آمده بودند.] .

آنها شاگردان رسول اندرياس بودند [نيقوديموس در مجلسه خود به اين شهيدان مقدس به عنوان شاگردان رسول اندرياس اشاره نمي کند.] و بسياري از برباران ها را از پرستش بتها به ايمان به مسيح تبديل کردند.

در اين مورد، آنها را دستگير كردند و به فرمانرواي باربارا احضار كردند، كه مي خواست آنها را با وسوسه ها و وعده هاي خوشمزه اي فريب دهد، اما آنها از اين كه به خاطر ثبات خود در ايمان به مسيح پيشنهاد احترام بگذارند، سر باز زدند و به شدت كشته شدند.

چون آن زمان زمستان سخت بود و رودخانه ها آنقدر یخ زده بودند که می توان از طریق یخ از آن عبور کرد، در وسط رودخانه درختان مستقیم را بر روی یخ قرار دادند و شهید مقدس را به آنها متصل کردند.

و چون از سنگینی درختان، آب به گردنشان رسید، در حالی که در این حالت به پروردگارشان تسلیم شدند.

برخی از مسیحیان جسد آنها را دفن کردند، اما سپس اسقف [در نسخه اسلاوی ماهسلووا امپراتور واسیلیوس این اسقف را گودلائی نام می دهد، و نام گودلا <unk> گوتف] آنها را از قبر بیرون آورد و آنها را بر دوش خود برداشت و در کلیسا خود قرار داد.

هفت سال پس از مرگ خود، شهیدان مقدس به همان اسقف ظاهر شدند و به او دستور دادند که بقایای آنها را به یک مکان به نام آلیکس، به یک پناهگاه خشک منتقل کند [آلیکس آلوشتا فعلی است که در ساحل دریای سیاه در ۴۲ کیلومتر شمال شرقی یالت قرار دارد.

"پناهگاه خشکی" به معنی بندر دریایی است.] .